Terminowość zabiegu i stan techniczny sprzętu decyduje o skuteczności ochrony. Zabieg przeprowadzony terminowo przy użyciu sprawnego opryskiwacza i ograniczonych do minimum zagrożeniach dla środowiska, to podstawowe zasady racjonalnej ochrony roślin. Dzięki użyciu rozpylaczy ID i AD można zarówno ograniczyć straty jak i w dużym

stopniu uniezależnić się od niekorzystnego wpływu wiatru. Sprzyja to terminowości wykonania zabiegu. Efektem pracy niesprawnego opryskiwacza jest nierównomierna dystrybucja cieczy. Występuje wówczas miejscowe przedawkowanie Środka ochrony, które może być przyczyną uszkodzeń roślin i nadmiernych ich pozostałości w  produktach rolniczych. Z kolei zbyt niska dawka wymaga powtórzenia zabiegu i sprzyja powstawaniu odporności na środki ochrony.

 

 

Stan techniczny opryskiwaczy jest przedmiotem urzędowej kontroli. Wzorem innych krajów wprowadzono w Polsce obowiązek okresowych badań opryskiwaczy (Ustawa z dnia 12 lipca 1995 o ochronie roślin uprawnych). Celem inspekcji opryskiwaczy jest:

■ zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska środkami ochrony,

■ poprawa bezpieczeństwa pracy operatora opryskiwacza,

■ obniżenie zużycia środków ochrony

Niesprawny opryskiwacz jest nie tylko zagrożeniem dla otoczenia i środowiska, ale  również jest przyczyną znacząco wyższych kosztów ochrony. Dlatego okresową inspekcję nie należy traktować jako przykrą uciążliwość lecz jako szansę na poprawę stanu technicznego opryskiwacza i na bardziej racjonalną, a tym samym tańszą ochronę.

Najczęściej spotykane usterki opryskiwaczy

Zużyte rozpylacze, niesprawne manometry i zdeformowane belki polowe to najczęściej stwierdzane usterki w krajowych opryskiwaczach. Wpływ rozpylaczy na jakość zabiegu ochronnego jest często bagatelizowany, a to właśnie od ich jakości i stanu technicznego

w największym stopniu zależy końcowy efekt zabiegu ochronnego. Rozpylacze są  najtańszym, ale i jednym z najważniejszych podzespołów opryskiwacza. Przez te relatywnie tanie elementy opryskiwacza emitowane są w sezonie środki ochrony niekiedy o wartości 100÷200-krotnie większej niż koszt ich wymiany, a gdy ochrona w sezonie

nie będzie w pełni skuteczna, to straty z tego tytułu mogą być kilka tysięcy razy wyższe. Czy warto aż tak ryzykować ?

 

Rozpylacze ulegają zużyciu i dlatego wymagają okresowej kontroli. Zużycie objawia się zwiększonym wydatkiem rozpylacza i nadmierną nierównomiernością poprzeczną, zmianą kąta rozpylania cieczy i wielkości kropel. Rozpylacze w opryskiwaczach do ochrony upraw sadowniczych i rzędowych, gdzie rozkład porzeczny nie jest istotny, sprawdza się przez pomiar natężenia wypływu cieczy. Ocena rozpylaczy przeznaczonych do ochrony  płaskich upraw polowych, których zadaniem jest formowanie równomiernego rozkładu poprzecznego powinna być przeprowadzana przy użyciu stołów rozdzielczych.  Najbardziej przydatne są do tego celu stoły elektroniczne, które wykonują pomiar i niezbędne obliczenia w trybie automatycznym.

 

Obowiązek inspekcji opryskiwaczy w cyklach dwuletnich w warunkach krajowych jest wystarczający. Nie zwalnia to rolników z obowiązku stałego utrzymania swoich maszyn w dobrym stanie technicznym. Dotyczy to zwłaszcza intensywnie użytkowanych opryskiwaczy. W Niemczech opryskiwacze wykonujące zabiegi na powierzchni powyżej 2000 ha muszą być badane corocznie. W związku z tym niezbędna jest stała kontrola wszystkich podzespołów, w tym rozpylaczy. Nawet te najlepsze, wyprodukowane przez firmę LECHLER mogą ulec zapchaniu przy nieprawidłowo dobranych filtrach i niedokładnym płukaniu po wykonanym zabiegu. Niekiedy wystarczy je tylko oczyścić

(patrz szczoteczka – str. 15).